Boks reklamowy

Spisz i nie tylko atakuje listę Produktów Tradycyjnych i Dziedzictwa Kulinarnego.

Kiełbasa tradycyjnie wyrabiana, miód ze spadzi iglastej z Harbutowic, święconka, grulownik – tworoźnik spiski oraz sołdra – sołdrzyna spiska – to pięć najnowszych małopolskich produktów, które są kandydatami do włączenia na listę produktów tradycyjnych prowadzoną przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Przysmaki uzyskały rekomendację małopolskiej Rady ds. Produktów Tradycyjnych i Dziedzictwa Kulinarnego, której przewodniczy wicemarszałek Wojciech Kozak.

Nie będzie nadużyciem, gdy powiem, że Małopolska to kraina mlekiem i miodem płynąca. To bez wątpienia w dużej mierze zasługa naszego kulinarnego dziedzictwa. Dziś możemy się pochwalić ponad 200 produktami tradycyjnymi zgłoszonymi na ministerialną listę. Mamy też najwięcej w kraju produktów regionalnych – 12 z 40 to rarytasy pochodzące właśnie z naszego regionu. Na tym jednak nie poprzestajemy i rekomendujemy kolejne przysmaki na listę produktów tradycyjnych. Dzięki temu doceniamy naszych małopolskich producentów, którzy dokładają wszelkich starań, by ich produkty były zawsze najwyższej jakości

- mówi wicemarszałek Wojciech Kozak.

Małopolska to region o wyjątkowej tradycji kulinarnej. Nie byłoby jednak tego, gdyby nie produkty tradycyjne, które są niekwestionowaną wizytówką naszego województwa. Dziś na liście prowadzonej przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi mamy aż 203 produkty pochodzące z naszego regionu. Przed Małopolską plasuje się jedynie Podkarpacie i ich 222 przysmaki.

Teraz na listę produktów tradycyjnych mają szansę dołączyć kolejne:

Kiełbasa tradycyjnie wyrabiana

Produkt wywodzi się z tradycyjnych kiełbas wiejskich. Jej pochodzenie sięga XVI wieku i związane jest z tradycjami masarskimi w gminie Liszki i Czernichów. Produkowana jest według dawnej receptury rodzinnej i wyrabiana ze świeżego, peklowanego na sucho mięsa m.in. z: szynki, łopatki i karkówki. Doprawiana solą, grubo zmielonym pieprzem oraz czosnkiem. Metoda i skład kiełbasy pozostały niezmienione od lat, a receptura przekazywana jest w rodzinie z ojca na syna.

Miód ze spadzi iglastej z Harbutowic

Miód charakteryzuje się intensywną barwą, smakiem i aromatem. W jego skład wchodzi spadź jodłowa z domieszką sosnowej. Produkt jest wizytówką wsi Harbutowice, w której pszczelarstwo sięga ponad 150-letniej tradycji i jest dziedziczone z ojca na syna. Postęp technologiczny i rozwój wiedzy na temat pszczół w połączeniu z szacunkiem do tradycji i doświadczeniem starszych pszczelarzy sprawia, że jakość miodu jest coraz wyższa. Walory smakowe pozyskanego miodu spadziowego oraz duża ilość składników mineralnych sprawiają, że miód ze spadzi iglastej cieszy się wielkim uznaniem smakoszy.

Grulownik – tworoźnik spiski

Najbardziej popularną mąką używaną od XIX wieku na Polskim Spiszu była mąka jęczmienna, której dodawano do wypieków. W celu jej zaoszczędzenia, zamiast mąki, dodawano grule czyli ugotowane, gniecione ziemniaki a czasami twaróg. Tak powstawał „grulownik-tworoźnik”. Na Polskim Spiszu ten smakołyk był jednym z podstawowych, tradycyjnych wypieków. Podawany podczas uroczystości rodzinnych i świąt smakował najlepiej z kawą zbożową. Podczas pieczenia chleba gospodyni odkładała trochę ciasta chlebowego, a następnie na nie wykładała farsz z sera białego i ugotowanych ziemniaków z dodatkiem cukru. Taki deser piekła w piecu wraz z chlebami. Używanie nazwy „grulownik” bądź „tworoźnik” uwarunkowane było przeważającym udziałem jednego ze składników w wypieku – gruli lub twarogu.

Sołdra – sołdrzyna spiska

Sołdra to szynka wędzona z kością, której nazwa sięga XVI wieku. Inne terminy, w zależności od regionu określały ją jako: sondrę, sodrę, sołdrzynę czy sołdżynę. Współcześnie – nazwa „sołdra” – w znaczeniu szynka – zachowała się głównie na Spiszu i Orawie. Określana także jako mięso uschnięte na wietrze lub w gęstym dymie. Sołdrę wyrabiano z nóg wieprzowych. Mięso „rosolono”, obsuszano i wędzono. Następnie wyrób umieszczano na strychu przy kominie z uchylonym otworem dymnym i w ten sposób była dowędzana.

Święconka (święcelina) spiska na ciepło

To tradycyjny produkt spożywany przez mieszkańców wsi spiskich podczas świąt Wielkiej Nocy. Istnieją dwie odmiany „święconki spiskiej”. Jedna z nich podawana jest na ciepło z wywarem suszonych śliwek i mięsa z dodatkiem wiórek przegotowanych buraków ćwikłowych. Stałym elementem „święconki” są: jajka, wędliny – szynka („sołdra”), kiełbasa, boczek oraz chrzan. Dodatki, stanowią suszone owoce: śliwki, niekiedy z dodatkiem gruszek i jabłek, buraki ćwikłowe i przyprawy: sól, pieprz i cukier.

Nowi członkowie Sieci Dziedzictwa Kulinarnego Małopolska

Podczas spotkania Rady ds. Produktów Tradycyjnych i Dziedzictwa Kulinarnego zarekomendowano odnowienie członkostwa w Sieci Dziedzictwa Kulinarnego Małopolska, o które starało się trzech producentów naturalnych i ekologicznych produktów, charakterystycznych dla naszego regionu. Swoje członkostwo w sieci chcą kontynuować następujący producenci:

• Gospodarstwo Ekologiczne uprawa Ziół Artur Kisiel
• Gospodarstwo Ekologiczne „Pszczółki ”Agnieszka Król
• F.P.H.U. OIKOS Marcin Wójcik

Ponadto do Sieci Dziedzictwa Kulinarnego Małopolska ma szansę dołączyć 6 nowych członków:

• Gospodarstwo rolne i agroturystyczne Elżbieta i Paweł Woźniczka
• Dom Gościnny Szpilkowo
• Agroturystyka Malowane Wierchy Sylwia Pach
• Gospodarstwo pasieczne „Kószka ”Piotr Kołacz
• Gospodarstwo Wolica Danuta Rybska
• Ekomiody Lidia Moroń – Morawska

Decyzję o kontynuacji członkostwa w Sieci Dziedzictwa Kulinarnego Małopolska oraz o przyjęciu w jej szeregi nowych członków podejmie Zarząd Województwa Małopolskiego.

Przypomnijmy, że Sieć Dziedzictwa Kulinarnego Małopolska ma na celu przede wszystkim promocję żywności naturalnej (tradycyjnej, lokalnej, regionalnej, ekologicznej). Od lipca 2014 roku Małopolska jest częścią Europejskiej Sieci Regionalnego Dziedzictwa Kulinarnego (ESRDzK), która istnieje od 1995 r. Skupia producentów, przetwórców, restauratorów, sprzedawców z poszczególnych regionów Europy, ma też na celu zachowanie i rozwój tradycji kulinarnych, charakterystycznych dla regionów. Regionalne Dziedzictwo Kulinarne można traktować jako specyficzny „znak jakości” dla żywności lokalnej, ekologicznej, naturalnej, tradycyjnej i regionalnej.



Zobacz ofertę sklepu z akcesorimi i odzieżą turystyczną SZLAK.CO


Źródło: Biuro Prasowe UMWM

2018-03-02 06:45 500 ROLNICTWO, WOJCIECH KOZAK

Komentarze

Ten materiał nie ma jeszcze komentarzy

Dodaj komentarz

Twój mail będzie niewidoczny

Warning: A non-numeric value encountered in /twoje-podhale.pl/modules/Site/Class/Seo.php on line 67

Warning: A non-numeric value encountered in /twoje-podhale.pl/modules/Site/Class/Seo.php on line 67

Warning: A non-numeric value encountered in /twoje-podhale.pl/modules/Site/Class/Seo.php on line 67

Warning: A non-numeric value encountered in /twoje-podhale.pl/modules/Site/Class/Seo.php on line 67

Warning: A non-numeric value encountered in /twoje-podhale.pl/modules/Site/Class/Seo.php on line 67

Warning: A non-numeric value encountered in /twoje-podhale.pl/modules/Site/Class/Seo.php on line 67